Do poparzenia skóry może dojść w najmniej oczekiwanym momencie, zwłaszcza wtedy kiedy chcemy zrobić coś szybko i nie pomyślimy o tym, by być nieco bardziej uważnym. Pomyśl o tym jak często Tobie zdarza się poparzyć, co wtedy robisz? Najlepszym sposobem jest dać tą część ciała pod strumień chłodnej wody. W tym wpisie postaram się przybliżyć Wam co jeszcze należy robić, na co zwrócić uwagę, a czego nie należy próbować, aby nie wyrządzić sobie jeszcze większej krzywdy.

Zapewne większość z Was wie, że możemy wyróżnić różne stopnie oparzenia, że może być ono spowodowane nie tylko ciepłem, ale również substancjami chemicznymi, prądem elektrycznym oraz promieniami słonecznymi. Postępowanie przy oparzeniach może trochę się różnić w zależności od jego głębokości. Wyróżnia się trzy stopnie oparzeń, często w obrębię trzeciego stopnia wyróżnia się również czwarty.

  1. Pierwszy stopień obejmuje naskórek – jest on zaczerwieniony, bolesny, może również nieco swędzieć. Po kilku dniach ból ustępuje, nie pozostają po nim żadne ślady.
  2. Drugi stopień jest podzielony na powierzchowny i głęboki – oba obejmują naskórek i dodatkowo skórę właściwą. W powierzchownym oparzeniu po około dwóch dobach pojawiają się pęcherze wypełnione płynem surowiczym, rana goi się w ciągu 2-3 tygodni i nie pozostawia blizn. Przy oparzeniu głębokim blizny jednak pozostają, skóra jest biała z czerwonymi plamkami, mniej bolesna, ponieważ dochodzi do uszkodzenia zakończeń nerwów.
  3.  Oparzenie trzeciego stopnia  – dochodzi do powstania martwicy w obrębie skóry właściwej, naczyń krwionośnych, nerwów skórnych oraz tkanki podskórnej tłuszczowej. Zabarwienie może się zmieniać od białej, białoszarej do brunatnej. Skóra jest bardzo sucha i twarda w dotyku. Goi się długo i pozostawia blizny.
  4. Czwarty stopień obejmuje już mięśnie, ścięgna i kości, wszystkie tkanki, które są położone głębiej. W ciężkich przypadkach widoczne jest zwęglenie poparzonej części ciała.

Źródło zdjęć 1 2

Poniżej znajdują się podstawowe zasady, o których powinien wiedzieć każdy z nas, aby potrafić zareagować i pomóc w przypadku oparzenia. Powinniśmy je znać, aby pomagać sobie nawzajem, zminimalizować nieprzyjemne skutki i złagodzić ból, który naprawdę jest ogromny.

  • Najważniejszym działaniem jest usunięcie przyczyny, zamknięcie dopływu źródła zagrożenia, odsunięcie od miejsca zagrożenia.
  • Najbardziej znaną i najskuteczniejszą metodą jest po prostu schłodzenie poparzonego miejsca, musimy jednak pamiętać, że woda musi być chłodna lub letnia, ale nie może być lodowata. Chłodzimy miejsce przez około 15 minut, albo do złagodzenia bólu.
  • Po schłodzeniu i oczyszczeniu można założyć wilgotny opatrunek z gazy i owinąć delikatnie bandażem.
  • Jeśli doszło do oparzenia jamy ustnej to możemy przepłukać gardło zimną wodą, possać kostki lodu.
  • Należy pamiętać, że nie wolno ściągać ubrania, jeśli w wyniku poparzenia materiał przywarł do skóry, nie należy również nikogo nakrywać ubraniem przy oparzeniu. W sytuacji kiedy to ogień pali się na Tobie lub innej osobie, powinieneś ugasić je kocem gaśniczym, bądź materiałem niepalnym. Osoba paląca się powinna położyć się na ziemi, aby nie wzniecać ognia. Jeśli oparzenie jest rozległe to można nakryć ranę jałowym opatrunkiem i pojechać do lekarza.
  • Należy usunąć biżuterię, buty i inne przedmioty uciskające skórę, która znajdują się w pobliżu miejsca oparzonego. Później może być to utrudnione z powodu obrzęku, może również dojść do martwicy z powodu zwiększającego obrzęku.
  • Jeśli doszło do oparzenia dziecka, to należy umieścić je w wannie i zanurzyć w letniej wodzie. Wtedy można również spróbować zdjąć ubranie z dziecka, należy jednak uważać, aby nie robić nic na siłę i nie uszkodzić skóry dziecka.
  • W aptekach dostępne są opatrunki hydrożelowe, które można stosować na ranę oparzeniową.
  • Nie wolno stosować na ranę żadnych maści i kremów natłuszczających, płynów oraz spirytusu, ponieważ nasilają one ból. Nie wolno również dotykać rany, aby nie wprowadzić zakażenia.
  • Nie wolno przekłuwać pęcherzy, ponieważ w środku znajduje się płyn surowiczy. Nie przyśpiesza to leczenia, a może spowodować zakażenie rany.
  • Jeśli oparzenie jest rozległe (dotyczy oparzenia II lub III stopnia) to należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza po pomoc i leczenie. Gdy doszło do oparzeń spowodowanych substancjami chemicznymi, prądem,  czy piorunem, to również trzeba jak najszybciej zgłosić się do lekarza.
  • Przy rozległych oparzeniach chłodzimy zranione miejsce tylko przez chwilę, nie wolno pacjenta zanurzać w zbiornikach wodnych, wannie ani okładać lodem, ponieważ łatwo może dojść do stanu hipotermii. Należy osobie poszkodowanej zapewnić komfort cieplny.
  • W oparzeniach pierwszego stopnia mogą pojawić się takie objawy jak obrzęk, ból, gorączka, dreszcze, ropna wydzielina, ból, który nie ustaje – należy również się zgłosić do lekarza z każdymi niepokojącymi objawami.
  • Przy oparzeniach przewodu pokarmowego substancjami żrącymi, nie wolno prowokować wymiotów, ani płukania żołądka, należy podać płyny obojętne (woda, herbata, mleko), które rozcieńczą substancję i natychmiast zgłosić się do szpitala.
  • Jeśli doszło do oparzenia ciała substancją żrącą, to należy zdjąć ubranie z danej osoby, polewać ją dużym strumieniem wody przez około 10 minut, a następnie zastosować roztwór zasadowy (z sodą oczyszczoną, mydłem) na ranę wywołaną przez kwas, a roztwór kwasowy (sok z cytryny, ocet) na ranę wywołaną zasadą.

Artykuł jest kolejnym tekstem z cyklu „Pierwsza pomoc” – przeczytaj poprzednie teksty, aby dowiedzieć się jak udzielić pomocy w przypadku:
1) Napad padaczki
2) Omdlenie
3) Udar cieplny
4) Zawał serca
5) Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi)
6) RKO (resuscytacja krążeniowo-oddechowa)
7) Zakrztuszenie u niemowlaka

Adriana PŁUCIENNIK